ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΠΡΟΘΥΜΙΑ (π. Δημητρίου Μπόκου)

Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

Η παραβολή των βασιλικών γάμων λίγες φορές διαβάζεται στην

Εκκλησία. Ανήκει στις τελευταίες Κυριακές του Ματθαίου και για να

προλάβει να διαβαστεί προ της εορτής του Υψώσεως του Σταυρού

(14 Σεπ.), πρέπει να έχουμε το Πάσχα αρκετά νωρίς. Είναι

παραπλήσια της παραβολής του μεγάλου δείπνου που διαβάζεται

πάντα προ της εορτής των Χριστουγέννων. Ένας βασιλιάς (ο Θεός) με

την ευκαιρία των γάμων του υιού του κάνει μεγάλο τραπέζι και καλεί

πλήθος ανθρώπων, αλλά οι καλεσμένοι δεν προσέρχονται (Κυριακή

ΙΔ΄ Ματθαίου).

Οι λόγοι; Πολλοί. Κάποιοι δεν ήθελαν καθόλου να πάνε. Δεν

είχαν από όρεξη τον βασιλιά. Κάποιοι όχι μόνο δεν πήγαν, αλλά και

ενοχλήθηκαν κιόλας. Έπιασαν τους δούλους που μετέφεραν τα

προσκλητήρια του γάμου, τους έβρισαν και τους σκότωσαν. Μα η

πράξη τους είχε τις ανάλογες συνέπειες. Ο βασιλιάς οργίστηκε.

Έστειλε τα στρατεύματά του και τους εξολόθρευσε. Και την πόλη τους

την έκαψε.

Αλλά υπήρξαν και κάποιοι άλλοι, που δεν είχαν αντίρρηση να

πάνε, αλλά απλώς το αμέλησαν. Δεν το έβαλαν σε άμεση

προτεραιότητα. Προτίμησαν να πάνε στις δουλειές τους πρώτα, άλλος

στο χωράφι του, άλλος στο μαγαζί του, και τελικά ξεχάστηκαν και δεν

πήγαν. Άφησαν τον γάμο και πήγαν για πουρνάρια, που λέμε.

Αυτοί είμαστε εμείς. Οι Χριστιανοί!

Δεν λέμε όχι στον Θεό, θέλουμε να πάμε στο τραπέζι του, να

μπούμε στη Βασιλεία του, δεν κάνουμε όμως και τίποτε γι’ αυτό.

Αδιαφορούμε, αμελούμε, βαριούμαστε όταν πρόκειται για τα

πνευματικά. Με το ζόρι να κάνουμε προσευχή, με το ζόρι να

νηστέψουμε, με το ζόρι να πάμε στη Λειτουργία (σχεδόν στο «Δι’

ευχών»). Πολλές φορές τα παρατάμε και εντελώς, υπόδουλοι όντες

εκούσια, με τη γνώμη μας, στη ραθυμία «των ηδονών του βίου».

Προτιμάμε την άνεση, να μη στριμωχτούμε σε τίποτε. Να μην

κοπιάσουμε πνευματικά. Τρέχουμε πρόθυμοι στις άλλες δουλειές,

αλλά, αν είναι για προσευχή, μας πιάνει απροθυμία, ραθυμία, υπνηλία.

Η κατάσταση της πνευματικής αμέλειας και αδιαφορίας

ονομάζεται ακηδία (αφροντισιά). Είναι κάτι που συνοδεύει κάθε

άνθρωπο. Με αυτήν πολεμάει ο διάβολος και τους αγίους.

Αισθάνονται και αυτοί πολλές φορές στον πνευματικό τους αγώνα

κόπωση. Την τάση να εγκαταλείψουν τα πάντα. Μα αν συμβεί κάτι

τέτοιο, μπορεί να τα χάσουν όλα. Όταν χαλαρώνει ο άνθρωπος, είναι

δύσκολο να ξαναμπεί στο πρόγραμμά του.

Γι’ αυτό, καλό είναι ο Χριστιανός να έχει έναν ήπιο κανόνα

προσευχής, για να μπορεί να τον κάνει πάντα, σταθερά, με μικρή

σχετικά προσπάθεια. Ώστε και σε δύσκολη κατάσταση αν βρεθεί, να

μπορεί με λίγο έστω κόπο να τον κάνει και όχι να τον εγκαταλείψει

εντελώς. Να έχει «μικράν εργασίαν και μένουσαν, παρά μεγάλην και

ταχέως κοπτομένην».

Άκριτοι ενθουσιασμοί, υπερβολική προσπάθεια άσκησης,

προσευχής κ. λ. π., κουράζουν γρήγορα και οδηγούν συνήθως στην

πλήρη εγκατάλειψη. Όσο όμως κουρασμένοι και νυσταγμένοι και αν

είμαστε, μια μικρή, ελάχιστη προσευχή μπορούμε πάντα να την

κάνουμε.

Οι άγιοι, έμπειροι στις πνευματικές παγίδες του διαβόλου, δίνουν

πολλές συμβουλές για την ακηδία.

Ο άγιος Αντώνιος σκοτίστηκε κάποτε από πολλούς λογισμούς και

έπεσε σε ακηδία. Ζήτησε τότε βοήθεια από τον Θεό και βλέπει

κάποιον απέναντί του να ασχολείται με εργόχειρο (να πλέκει

καλάθια). Σε λίγο ο άγνωστος σηκώθηκε και έκανε τις προσευχές του

και πάλι κάθισε και συνέχισε το εργόχειρό του, πλέκοντας τα καλάθια

του. Μετά ξανασηκώθηκε για προσευχή και πάλι κάθισε για εργασία.

Ήταν άγγελος σταλμένος από τον Θεό να διδάξει τον Αντώνιο,

δείχνοντάς του ένα εύκολα εφαρμόσιμο πνευματικό πρόγραμμα.

«Έτσι κάνε και θα σωθείς», του είπε.

Ναι! Θέλει λίγο αγώνα και υπομονή η ακηδία.

Αλλά δεν είναι ανίκητη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΣΕ 60’’

"Ο Χριστός στην παραβολή των βασιλικών γάμων, όλους μας καλεί να πάρουμε μέρος. Η πρόσκληση απευθύνεται σε όλους. Δυστυχώς όμως, κάποιοι βρήκαν τις δικαιολογίες, της καθημερινότητας, την ενασχόληση με το εμπόριο, με αυτά που αποτελούν μόνο θέματα της γήινης ζωής και τελικά κάλεσε όλους τους άλλους και ήρθαν στους γάμους. Όμως κάποιος αρνήθηκε να φορέσει το ένδυμα του γάμου και αυτός αποβλήθηκε. Ο Χριστός μ'αυτή την παραβολή μας μιλάει ουσιαστικά για το Μυστήριο της Ευχαριστίας, για το Μυστήριο της Εκκλησίας και μας καλεί όλους να πάρουμε μέρος. Ας αφήσουμε τις δικαιολογίες. Ξεκίνησε η νέα εκκλησιαστική χρονιά. Να η ευκαιρία να πούμε το ναι! Να φορέσουμε το ένδυμα του γάμου, την ταπείνωση, την αγάπη και τη μετάνοια και να έρθουμε στον Κύριο. Μας περιμένει και μας θέλει όλους, να κοινωνήσουμε τη δική Του Αγάπη. Αμήν."

,...................................

Παρακολουθήστε το σύντομο βιντεάκι που ετοίμασε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ.Ιγνάτιος, για την Κυριακή ΙΔ’ Ματθαίου.

 

Δείτε εδώ :https://www.youtube.com/embed/LzPGsKpAG3g 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Καταστήματα Κράτησης: αιτήσεις ΕΩΣ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026 για 416 μόνιμες θέσεις εργασίας

Όσους ενδιαφέρονται για μόνιμη εργασία στις φυλακές.

Πατήστε εδώ για ενημέρωση:

2:17 μ.μ. (πριν από 6 ώρες)

https://www.alfavita.gr/ergasia/553833_katastimata-kratisis-xekinoyn-simera-oi-aitiseis-gia-416-monimes-theseis-ergasias

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Εύγε στους εθελοντές και τις εθελόντριες των κοινωνικών δομών της Εκκλησίας για την υπομονή και την ανεξικακία τους!!!

            

Με τη χάρη του Θεού και μέσα στο πνεύμα της ανιδιοτελούς αγάπης και αλληλεγγύης, λειτουργούν καθημερινά στην τοπική μας Εκκλησία πολλές κοινωνικές δομές. Σκοπός τους είναι να ενισχύονται ποικιλοτρόπως  οι αναγκεμένοι συμπολίτες μας. Εκατοντάδες συνάνθρωποι, που δηλώνουν άποροι, γεύονται την αγάπη της Εκκλησίας, δηλαδή του Ιδίου του Χριστού. 

• 2000 και πλέον μερίδες ζεστού φαγητού προσφέρονται καθημερινά από το ΔΟΣ ΗΜΙΝ ΣΗΜΕΡΟΝ του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Βόλου και απ' όλα τα Σπίτια Γαλήνης Χριστού της Μητροπολιτικής μας περιοχής. 
• Το Κεντρικό Φιλόπτωχο Ταμείο της Μητροπόλεώς μας και τα Ενοριακά Φιλόπτωχα Ταμεία των ενοριών μας και  παρέχουν καθημερινά  έκτακτα βοηθήματα για λόγους νοσηλείας κ.α.
• 1500 επισκέψεις δέχεται κατ' έτος το Κέντρο Διαχείρισης Ανθρωπιστικής Βοήθειας (ΚΕ.Δ.Α.Β.) του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ".
• Εκατοντάδες φυλακισμένοι απ' όλη την Ελλάδα (φυλακές και κρατητήρια) παραλαμβάνουν από τον "Ε": είδη ένδυσης, υπόδησης, ατομικής καθαριότητος, παραϊατρικά είδη κ.α.
• Δεκάδες άποροι συμπολίτες μας παραλαμβάνουν από το Κέντρο Υποδοχής του "Ε" μηνιαία οικονομικά βοηθήματα, υποτροφίες και διατακτικές για [παραλαμβάνουν.

        Κάποιες φορές, οι εθελοντές δεν εισπράττουν την ευγνωμοσύνη των ωφελούμενων, αλλά ύβρεις, αιχμηρά και βρώμικα λόγια, εκβιασμούς, βλασφημίες και πολλά άλλα ταπεινωτικά λόγια και ....κινήσεις κ.α. Δυστυχώς, κάποιοι που καθημερινά ζουν από την Εκκλησία και τις κοινωνικές της δομές  δεν νιώθουν την ανάγκη να πούνε ένα ευχαριστώ, αλλά συνεχώς παραπονούνται για απίθανα πράγματα και προτιμήσεις. Βεβαίως, υπάρχουν και οι ευγνώμονες αδελφοί που πάντοτε έχουν να πούνε έναν καλό λόγο για την εθελοντική εργασία των συνανθρώπων τους. 

        Εύγε στους εθελοντές και τις εθελόντριες που αντιμετωπίζουν χριστιανικά όλη αυτή την αρνητική ενέργεια εκείνων που ξεχνούν πως ό,τι δεν απολαμβάνεις κάτι με τον καρπό του ιδρώτα σου δεν έχεις δικαίωμα να το απαιτείς, γιατί άλλοι κοπίασαν. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

- Μητέρα, τι να κάνω;

-        Σήμερα η Εκκλησία μας προβάλλει ένα γεγονός από τη ζωή και τον μαρτυρικό θάνατο του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Ο Πρόδρομος ήταν φυλακισμένος στα υπόγεια κρατητήρια του βασιλιά Ηρώδη του Αντύπα. Στο ανάκτορο είχαν συγκεντρωθεί πολλοί αξιωματούχοι και διάφοροι επίσημοι της περιοχής για να γιορτάσουν μαζί ένα προσωπικό γεγονός του άρχοντα. Το ποτό έρεε  άφθονο, το μεθύσι είχε φθάσει το αποκορύφωμα και το κέφι συνεχίζονταν με γυναικείους χορούς. Η κόρη της μοιχαλίδας, της Ηρωδιάδος, χόρεψε τόσο όμορφα και προκλητικά που έκανε εντύπωση στο μοιχό, τον βασιλιά, τον Ηρώδη. Αυτός πάνω  στο μεθύσι του ορκίστηκε πως θα δώσει ένα μεγάλο δώρο στο κορίτσι, όποιο ήθελε, μέχρι και το μισό του βασίλειο. Και το κοριτσόπουλο πήγε στην μητέρα της για καθοδήγηση. Κι εκείνη, η ανόητη και μοιχαλίδα, που μισούσε θανάσιμα τον Ιωάννη, της συνέστησε να ζητήσει το κεφάλι του Προδρόμου πάνω σε ένα πιάτο!

Φοβερό, φίλοι μου, μια μάνα να οδηγεί την κόρη της σ’ ένα φοβερό και αποτρόπαιο έγκλημα! Ζήτησε τον θάνατο ενός άκακου και μεγάλου αγίου! Τι να πει κανείς γι' αυτή τη μάνα; Κι όμως δεν είναι η μοναδική που συστήνει στο παιδί της να βάψει τα χέρια του με το αίμα ενός ή πολλών αθώων πλασμάτων του Θεού. 

- Μάνα, είμαι έγκυος και δεν ξέρω τι να κάνω... Αυτό το παιδί δεν το θέλω.  

- Παιδί μου, εκείνο που πρέπει να κάνουμε είναι να πάμε στο γιατρό για να κάνει... διακοπή της κύησης. Δεν είσαι παντρεμένη γι' αυτό και δικαιολογείται αυτή η επιλογή.

- Μάνα, δεν είναι μεγάλη αυτή η αμαρτία; 

- Τώρα, τους πρώτους μήνες, το έμβρυο είναι ασχημάτιστο και δεν πρόκειται για... έκτρωση. Θα κάνουμε αυτό που πρέπει και μετά θα το ξεχάσεις....

Αυτά και άλλα πολλά λέγονται και σήμερα, κυρίως από μητέρες, από μανάδες - φόνισσες των εγγονών τους. Αντί  να συμβουλεύσουν τις κόρες τους να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεών τους τις οδηγούν στην έκτρωση, στο φόνο ενός καθαρού και ευλογημένου πλάσματος που δεν το αφήνουν να ζήσει και να βαπτιστεί. με σκοπό να εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού.

Και όπως βλέπετε, η Ηρωδιάς έχει πολλούς μιμητές, άνδρες και γυναίκες! Ο Θεός να μας φυλάξει από τέτοια φοβερά γεγονότα, που είναι αποτέλεσμα πανικού και ολιγοπιστίας. 

ΠΗΓΗ της φωτογραφίας: https://www.cna.gr/ekklisia-online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΓΕΩΡΓΟΙ (π. Δημητρίου Μπόκου)

Στην πολυσήμαντη παραβολή του αμπελώνος  ο Χριστός μίλησε για 

κακούς γεωργούς, που αντί να αποδώσουν τη σοδειά στον κύριό τους, 

κακοποίησαν και θανάτωσαν τους δούλους του και  τον υιό του. 

Οικειοποιήθηκαν τον αμπελώνα για να τον εκμεταλλεύονται

αυτοί όπως ήθελαν. Έτσι ο ιδιοκτήτης αφαίρεσε από αυτούς τον αμπελώνα

για να τον δώσει σε άλλους γεωργούς, παραδίδοντας τους κακούς

γεωργούς στον θάνατο (Κυριακή ΙΓ΄ Ματθαίου).

Η παραβολή ειπώθηκε για τους Εβραίους που απέρριψαν τον

Χριστό και έγιναν ανάξιοι να κατέχουν τον αμπελώνα του Θεού. Ο

Χριστός τους προειδοποίησε ξεκάθαρα. «Γι’ αυτό θα αφαιρεθεί από

σας η Βασιλεία του Θεού και θα δοθεί σε έθνος που θα παράγει (έργα

αγαθά, δηλαδή) τους καρπούς της Βασιλείας του Θεού». Οι αρχιερείς

και οι Φαρισαίοι άκουσαν την παραβολή, κατάλαβαν «ότι περί αυτών

λέγει» και δρομολόγησαν τη θανάτωσή του για να κληρονομήσουν

αυτοί τον αμπελώνα. Παρ’ ελπίδα όμως η κληρονομιά χάθηκε

οριστικά από τα χέρια τους.

Το γεγονός είχε ήδη προβλεφθεί από τον προφήτη Ησαΐα.

«Αμπελών εγενήθη τω ηγαπημένω εν κέρατι, εν τόπω πίονι». Σε καλό,

όμορφο τόπο, στη γόνιμη ψηλή κορφή ενός λόφου, ο επουράνιος

γεωργός, ο Κύριος, έφτιαξε τον αμπελώνα του. Τον ασφάλισε με

φράχτη και τάφρο γύρω του, να μην τον πνίγουν οι πλημμύρες,

φύτεψε τα καλά κλήματα Σωρήχ, έχτισε στο μέσον πύργο και

πατητήρι και περίμενε να κάνει σταφύλια. Αλλά δυστυχώς ο

αμπελώνας «εποίησεν ακάνθας».

Τί άλλο να κάνω για τον αμπελώνα μου, που δεν το έκανα ήδη;

ρωτάει ο Κύριος. Έκανα τα πάντα γι’ αυτόν. Και αντί να μου κάνει

σταφύλια, έκανε αγκάθια! Να λοιπόν, τί θα κάνω στον αμπελώνα μου.

Θα βγάλω τον φράχτη του και θα γκρεμίσω τον τοίχο του, ώστε να

είναι εκτεθειμένος σε διαρπαγή και καταπάτημα. Θα τον

εγκαταλείψω, δεν θα τον κλαδέψω, δεν θα τον σκάψω, θα διατάξω

τα σύννεφα να μη ρίξουν επάνω του βροχή. Ώστε να ανεβούν τα

αγκάθια και να τον πνίξουν, να γίνει χέρσος, ακαλλιέργητος τόπος. Ο

αμπελώνας μου ήταν ο αγαπημένος μου λαός, «νεόφυτον

ηγαπημένον», τα τρυφερά βλαστάρια της φυλής του Ιούδα. Περίμενα

να καρποφορήσει δικαιοσύνη και αυτός καρποφόρησε παρανομία

και αδικία (Ησ. 5, 1-7).

Έτσι, οι κακοί γεωργοί που σταύρωσαν τον Υιό θανατώθηκαν και ο

τόπος τους λεηλατήθηκε, καταπατήθηκε και ερήμωσε. Τα

προβλεπόμενα όμως από την παραβολή του Χριστού δεν τελείωσαν

ακόμα, γιατί το τέλος όλων των κακών γεωργών συντελείται οριστικά

όταν φτάνει «η ώρα του θερίσαι», στους έσχατους χρόνους.

Θερίζεται τότε η γη από τον Κύριο. Εμφανίζεται όμως και ένας

άγγελος με κοφτερό δρεπάνι, ενώ άλλος άγγελος κραυγάζει: «Πέμψον

σου το δρέπανον το οξύ και τρύγησον τους βότρυας της αμπέλου της

γης». Ο άγγελος ρίχνει το δρεπάνι του στη γη, τρυγά τον αμπελώνα

της και ρίχνει τα σταφύλια (όλους τους αμαρτωλούς) στο μεγάλο

πατητήρι του θυμού του Θεού. Το πατητήρι πατιέται και βγαίνει αίμα

τόσο πολύ, που ανεβαίνει ως τα χαλινάρια των ίππων, σε απόσταση

1600 σταδίων (πάνω από 300 χιλιόμετρα) (Αποκ. 14, 14-20).

Συμβολική η εικόνα, αλλά συγκλονιστικά τα προαγγελλόμενα!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μεγάλη η φροντίδα για τα ζώα! Για τον συνάνθρωπο;

Όλα τα ζώα είναι πλάσματα του Θεού υποταγμένα στον άνθρωπο, που είναι η κορωνίδα των δημιουργημάτων του Μεγάλου Δημιουργού και Κυρίου των πάντων. Αυτή είναι αλήθεια της πίστεώς μας. Βεβαίως, πρέπει να αγαπούμε και να φροντίζουμε τα ζωάκια, αλλά δεν πρέπει να αφήνουμε την παθολογία να εισχωρεί στην καθημερινότητά μας. 

Η ζωολατρία, που είναι ειδωλολατρία,  έχει καθιερωθεί και στην πατρίδα μας, ξοδεύοντας πολλά χρήματα για την περιποίηση των πλασμάτων αυτών. Τέτοιο ενδιαφέρον για τον πάσχοντα συνάνθρωπο δεν υπάρχει. Αυτό που σας γράφω είναι ένα από τα βιώματα που απέκτησα στο έργο της διακονίας των αναγκεμένων συνανθρώπων μας. 

Ακόμη και οι νόμοι του κράτους έχουν γύρει την πλάστιγγα προς τα ζώα και όχι προς τον άνθρωπο. Τουλάχιστον ας υπάρχει μια ιεράρχηση των αξιών, όπως τη θέλει ο Θεός και μας ομιλεί το Ευαγγέλιο. Δεν πρέπει οι δικές μας επιλογές να ανησυχούν, να στενοχωρούν και να κουράζουν τους άλλους. Είμαστε μια πολιτισμένη κοινωνία και θα πρέπει να βαδίζουμε τη βασιλική οδό 

Ας είμαστε, λοιπόν, σωστοί, μετρημένοι και συνετοί σε όλους τους τομείς της καθημερινότητάς μας. Δεν πρέπει να κατακρίνουμε εκείνους που τρέφουν μεγάλη συμπάθια και αγάπη προς τα ζώα, αλλά ούτε εκείνους που τα φοβούνται και έχουν τις επιφυλάξεις τους...

π. Θ. Μ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η "θρησκευτική" τρομοκρατία με ανώνυμα ..."ραβασάκια"!!!

Επιστρέφοντας από την ποιμαντική μου δια-κονία, βρήκα στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου μου ένα χαρτί που φιλοξενούσε εντός του ένα κείμενο-ανακοίνωση κάποιου ή κάποιας ανωνύμου. Εκ πρώτης όψεως νόμισα πως ήταν μια κλήση της τροχαίας. Κι όμως δεν ήταν αυτό που νόμιζα. Αν και εκ πεποιθήσεως δεν επιθυμώ να διαβάζω έντυπα ανυπόγραφα. Αυτή τη φορά είχα τον πειρασμό να του "ρίξω μια ματιά". 

Ήταν ένα κείμενο με μομφές κατά των κληρικών της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας και μάλιστα κατα των επισκόπων της. Ασφαλώς και διανεμήθηκε αυτό το χαρτί  σε πολλούς συμπολίτες μας. Κατηγορεί τους επισκόπους πως "κατήργησαν το αρχαίο κείμενο των Γραφών", πως έχουν κάνει "σιωνιστικές επεμβάσεις", πως αυτά που κάνουν είναι "προτύπωση της εποχής του Αντιχρίστου", πως "οι επίσκοποι έγιναν ισότιμοι με τους Ραβίνους και αρνήθηκαν Παράδοση και κανόνες, διότι "τους καταβρόχθισε η ραθυμία και το χρήμα" και μερικά άλλα, τα οποία χαλάνε τον λογισμό των πιστών και δημιουργούν ευκαιρία για ειρωνείες και περιφρόνηση των κληρικών μας.  Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό στην πόλη μας. Και άλλες φορές έχουμε διαβάσει τέτοια κείμενα και μάλιστα χωρίς την υπογραφή του επιστολογράφου. 

Φίλοι μου, 

Μη σας παρασύρουν τέτοιες μομφές κατά των κληρικών μας. Ο κάθε ιερεύς ή αρχιερεύς εργάζεται μυστικά και αθόρυβα στον αμπελώνα του Κυρίου μας. Ο Κύριος θα είναι ο Κριτής. Αν όμως έχουμε κάτι να κατηγορήσουμε ένα κληρικό ή έναν λαϊκό, τότε ας τον επισκεφτούμε και ας του ζητήσουμε διευκρινίσεις. Όχι να σπέρνουμε "θρησκευτική τρομοκρατία" και να παρασύρουμε τους αφελείς. Είναι μεγάλο αμάρτημα η ιεροκατηγορία. Στην Εκκλησία μας υπάρχει μια ιεραρχική τάξη. Ας την ακολουθήσουμε...

Πήγαινε και μίλησέ του ιδιαιτέρως, μόνο εσείς οι δύο, για να λιώσει η παρεξήγηση.
 Αν σε ακούσει και μετανοήσει, τότε έλυσες το πρόβλημα και «κέρδισες» ξανά τον αδελφό σου.
Αν δεν σε ακούσει, πάρε μαζί σου ακόμη έναν ή δύο ανθρώπους ώστε να είναι βέβαια τα γεγονότα.
Αν επιμένει, το θέμα απευθύνεται στην εκκλησία (στον Επίσκοπο ή στην Ιερά σύνοδο). 

 Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (κεφάλαιο 18, στίχος 15),

Ο βασικός κανόνας είναι η πρόθεση της συμφιλίωσης και όχι η τιμωρία ή η εκδίκηση.

π. Θεόδωρος Β. Μπατάκας

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

- Διψώ, κραυγάζει η ψυχή...

Κάθε φορά που βλέπω με ευγνωμοσύνη στο Θεό το τρεχούμενο και γάργαρο νερό, σκέπτομαι πως πολλές φορές διψά η ψυχή μας για το "ΥΔΩΡ ΤΟ ΖΩΝ". Το "ύδωρ ζων" (ζωντανό νερό) είναι μια βιβλική φράση από το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο (κεφ δ΄, 10-14), που λέχθηκε από το Χριστό, συνάντηση με την Σαμαρείτιδα στο φρέαρ του Ιακώβ.

Ο Ιησούς χρησιμοποίησε τη φράση συμβολικά για να δηλώσει τη θεία χάρη, τη διδασκαλία Του και τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος. Το μήνυμα: Το συνηθισμένο νερό ξεδιψά προσωρινά, αλλά το πνευματικό νερό που προσφέρει ο Θεός χαρίζει την αιώνια ζωή και παύει οριστικά την υπαρξιακή δίψα του ανθρώπου. Αυτή είναι η αλήθεια της πίστεώς μας. 

Κι εμείς, οι ανόητοι, δεν τρέχουμε να ξεδιψάσουμε κοντά στο Χριστό, που προσφέρει το "ζωντανό νερό", αλλά τρέχουμε σε θολές και μολυσμένες πηγές, που δηλητηριάζουν τη ψυχή και δε την ξεδιψούν.  Αυτό το τρέξιμο του σύγχρονου ανθρώπου για να βρει τη ΧΑΡΑ, τον οδηγεί σε μονοπάτια που δεν οδηγούν πάντοτε στη χαρά και το ξεδίψασμα της ψυχής. Ο Κύριος μάς καλεί να μας δώσει το δικό του το ΝΕΡΟ, δηλαδή τη χάρη Του. Τελικά, εμείς τι θα κάνουμε; 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ