Εκπαιδευτική ΕΣΠΕΡΙΔΑ για τους τακτικούς συνεργάτες του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ" (25/02/2026)

Από το αρχείο: Σύναξη για την βράβευση των συνεργατών του "Εσταυρωμένου"

* * * 

Το Διοικητικό Συμβούλιο 

του Συλλόγου Συμπαραστάσεως Κρατουμένη Βόλου  

ο   " Ε ΣΤ Α Υ Ρ Ω Μ Ε Ν Ο Σ ",

επιθυμώντας  να  βελτιώσει  τις  υπηρεσίες  του προς τους ωφελούμενους 

συμπολίτες μας και τις κοινωνικές υπηρεσίες της περιοχής μας, αλλά  και 

τα  διακονήματα  των  συνεργατών  του στις  5 κοινωνικές  του δομές, θα  

πραγματοποιήσει  μια   εκπαιδευτική εσπερίδα  για  τους  65  τακτικούς  

συνεργάτες  του. 

Η εκπαιδευτική ΕΣΠΕΡΙΔΑ 

θα πραγματοποιηθεί  στο Βόλο την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026 και

ώρα  6η  απογευματινή  στην κάτω αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου 

της  Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος (Κ. Καρτάλη 152 -Ανθίμου Γαζή).

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ 

Προσκαλούνται  όλοι  οι  τακτικοί  συνεργάτες   του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ" 

να  συμμετάσχουν  και σ' αυτή την οικογενειακή σύναξη για να καταθέσουν

και τις δικές του απόψεις και τα βιώματα από την πολύχρονη διακονία τους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (Λίβυος) στη Σχολή Γονέων Βόλου

          Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026, στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας, η 5η Συνάντηση της Σχολής Γονέων Βόλου, που διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος στο πλαίσιο της ποιμαντικής της μέριμνας για την οικογένεια. Η Σχολή απευθύνεται σε νέους και υποψήφιους γονείς, αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο που επιθυμεί να προβληματιστεί πάνω στα σύγχρονα ζητήματα των ανθρώπινων σχέσεων και της οικογενειακής ζωής.

Τον εκλεκτό προσκεκλημένο ομιλητή, Θεολόγο και συγγραφέα π. Χαράλαμπο Παπαδόπουλο (Λίβυο), παρουσίασε στην αρχή της εκδήλωσης ο Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως π. Μάξιμος Παπαϊωάννου, ο οποίος έχει και την ευθύνη της λειτουργίας της Σχολής Γονέων. Στην εισαγωγική του αναφορά παρουσίασε συνοπτικά τη διακονία και την πνευματική προσφορά του ομιλητή, σημειώνοντας ότι έχει αναπτύξει έντονη συγγραφική και ποιμαντική δραστηριότητα και ότι οι ομιλίες και τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Στη συνέχεια ο π. Χαράλαμπος ανέπτυξε το θέμα: «Πώς να δημιουργήσουμε και να κρατήσουμε μια ζωντανή σχέση», προσεγγίζοντας το ζήτημα όχι ως τεχνική επιτυχίας, αλλά ως βαθύ υπαρξιακό και πνευματικό βίωμα. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε, «η ζωή δεν είναι μια ιατρική συνταγή… είναι μυστήριο που καλούμαστε να ζήσουμε και όχι να αναλύσουμε». Στην ομιλία του υπογράμμισε ότι η σχέση δεν αποτελεί μια ρομαντική κατάσταση διαρκούς ευφορίας, αλλά μια πορεία θυσίας και εσωτερικής ωρίμανσης: «Πρέπει να ξέρουμε ότι η σχέση είναι πάντα ένα άθλημα χωρίς εγγυήσεις και ότι η αγάπη δεν είναι απλά ένας ρομαντισμός, μια παρόρμηση, ένας ενθουσιασμός, αλλά ένας Σταυρός, μια θυσία· είναι το να μένω όταν φεύγει ο ενθουσιασμός, το να παραμένω όταν φεύγουν τα ρομαντικά σύννεφα και να μένω μέσα στην αγάπη και την προσπάθεια ανακάλυψης του άλλου. Το σημαντικό είναι πώς θα κρατήσουμε τον Σταυρό όταν θα φύγουν οι ψευδαισθήσεις». Εξήγησε ακόμη ότι η πιο δύσκολη φάση μιας σχέσης είναι η μετάβαση από τη φαντασίωση στην πραγματικότητα, σημειώνοντας: «Το θέμα είναι να αναδείξουμε το πραγματικό που είναι ο Σταυρός και οδηγεί στην Ανάσταση».

Ο ομιλητής ανέλυσε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα οι ανθρώπινες σχέσεις μέσα σε ένα απαιτητικό κοινωνικό περιβάλλον, τονίζοντας ότι η κοινή πορεία ζωής είναι πορεία σταυρού και ανάστασης μαζί: «Σε αυτό το μεγάλο ταξίδι της ύπαρξης, όπου υπάρχει μεγάλη ορφάνια, έχουμε ανάγκη τη στήριξη του άλλου — του άλλου που είναι ο Θεός αλλά και του άλλου που είναι ο σύντροφος της ζωής. Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε έναν άνθρωπο με τον οποίο μοιραζόμαστε το ταξίδι της ύπαρξης και αυτό σημαίνει Σταυρούς και Αναστάσεις, θλίψεις και χαρές μαζί». Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο θεμέλιο της εμπιστοσύνης, επισημαίνοντας: «Δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε σχέση — με τον Θεό, με τον εαυτό μας ή με τον άλλον — χωρίς εμπιστοσύνη. Η πίστη είναι βασικό θεμέλιο της σχέσης». Αναφερόμενος στο φαινόμενο των συχνών χωρισμών, παρατήρησε ότι μία από τις βασικές αιτίες είναι η απουσία υπομονής: «Αυτό που λείπει πλέον είναι η αρετή της υπομονής. Η αγάπη θέλει χρόνο, ωρίμανση. Η κοινωνία μας θέλει να αποφεύγει τον πόνο και τον Σταυρό», ενώ υπενθύμισε ότι το αληθινό κριτήριο μιας σχέσης δεν είναι η ένταση του συναισθήματος, αλλά το τι κάνει κανείς όταν αυτή η ένταση υποχωρήσει. Σε άλλο σημείο της ομιλίας του μίλησε για τη σχέση γονέων και παιδιών, τονίζοντας την αξία της ουσιαστικής παρουσίας: «Ένα παιδί δεν έχει ανάγκη τόσο από ποσότητα παρουσίας, αλλά από ποιότητα. Στο τέλος το παιδί θα μετρήσει όχι τελειότητες, αλλά παρουσίες».

Την εκδήλωση έκλεισε ο Σεβασμιώτατος , ο οποίος συνεχάρη τον ομιλητή για τη βαθιά και ώριμη προσέγγιση του θέματος, σημειώνοντας ότι η ομιλία «σας στεφάνωσε σήμερα» και ότι αποτελεί χάρη το γεγονός πως οι συμμετέχοντες βρέθηκαν εκεί με διάθεση συνέχειας και αγώνα στη ζωή τους. Αναφερόμενος στην περίοδο που ανοίγεται μπροστά στην Εκκλησία, τόνισε ότι η επικείμενη Σαρακοστή αποτελεί ευκαιρία εσωτερικής επανεκκίνησης για την οικογένεια, υπογραμμίζοντας: «Μπορεί κανείς να βάλει στόχους μικρούς και μεγάλους στη σχέση του μέσα στην οικογένεια… και πιστέψτε με, είναι η καλύτερη νηστεία».  Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο νόημα της νηστείας, επισημαίνοντας ότι δεν πρέπει να γίνεται αιτία έντασης ή στενοχώριας μέσα στο σπίτι, αλλά αφορμή άσκησης στην αληθινή αγάπη, η οποία —όπως είπε— είναι το ωραιότερο δώρο προετοιμασίας για την Ανάσταση. Ο Σεβασμιώτατος στάθηκε επίσης στο σοβαρό ζήτημα της κακοποίησηςυς, τονίζοντας την κοινωνική ευθύνη όλων: «Εάν διαπιστώσουμε κάπου αλλού την κακοποίηση, πρέπει να μιλήσουμε. Είναι καθήκον μας… μην αφήσετε δίπλα σας κακοποίηση και πείτε “δεν με αφορά”. Όχι — να μπλέξουμε, διότι δυστυχώς φτάνουμε σε τραγικά αποτελέσματα όπου χάνονται και ζωές». Παράλληλα επεσήμανε ότι η Εκκλησία και οι φορείς συνεργάζονται για ενημέρωση και πρόληψη, ιδίως όταν πρόκειται για παιδιά, κάτι που χαρακτήρισε ακόμη πιο κρίσιμο και επείγον. Κλείνοντας, ευχαρίστησε θερμά όλους για την παρουσία και τη συμμετοχή τους, εκφράζοντας τη χαρά του γιατί —όπως είπε— οι συμμετέχοντες έλαβαν εφόδια που μπορούν όχι μόνο να κρατήσουν για τον εαυτό τους, αλλά και να μεταδώσουν σε άλλους. Ευχήθηκε σε όλους υγεία, δύναμη και ευλογημένη πορεία, καταλήγοντας με πατρική ευχή να αξιωθούν όλοι «να γιορτάσουμε μια αληθινή Ανάσταση».

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης λειτούργησε Τμήμα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών, ενώ υπήρχε και διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, ώστε να διευκολυνθεί η συμμετοχή όλων. Μετά το πέρας της εκδήλωσης παρατέθηκε γεύμα στο εστιατόριο «ΙΩΛΚΟΣ» του Συνεδριακού Κέντρου, δίνοντας την ευκαιρία για επικοινωνία και ανταλλαγή σκέψεων.

Η επόμενη και τελευταία συνάντηση της φετινής περιόδου θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 15 Μαρτίου, με ομιλητή τον Ποιμενάρχη μας, Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο, ο οποίος θα αναπτύξει το θέμα: «Από την οικογένεια του σπιτιού στην οικογένεια της Εκκλησίας».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Οι τρεις πράξης της Β΄ Παρουσίας του Χριστού (Σύντομη ομιλία του π. Θεοδώρου -15-2-2026)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

"Το μυστήριο του γάμου" (Α΄ΜΕΡΟΣ)- Η ομιλία στην Ενοριακή Σχολή Γονέων Αγ. Νικολάου Βόλου (09/02/2026)

Θέλετε να μάθετε για τον ορθόδοξο γάμο; Θέλετε να μάθετε τι λέει η Εκκλησία και οι θεοφόροι πατέρες;Θέλετε να μάθετε για τη διέξοδο από τα προβλήματά του; Ακούστε αυτή την ομιλία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

"ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ": Υπάρχουν ακόμη ευαίσθητοι και ελεήμονες άνθρωποι!!!

Όπως είναι γνωστό στους  φίλους του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ", στο  Βελεστίνο  Μαγνησίας φιλοξενείται ένας κουμπαράς του Συλλόγου στο κατάστημα (cafe), του κ. Χρυσοβαλάντη Ντόντου. Όταν οι συνεργάτες του "Ε" καλούνται να καταμετρήσουν το περιεχόμενο του κυτίου, πάντοτε τους περιμένει μια έκπληξη, όσον αφορά την προσφορά των απλών ανθρώπων (πελατών του καταστήματος) και του ιδιοκτήτη!!!

Δίπλα στην ταμειακή μηχανή του cafe, είναι τοποθετημένος ο κουμπαράς των φτωχών οικογενειών που στηρίζει σε μηνιαία βάση ο “Ε”. Μια ανακοίνωση, που είναι ενσωματωμένη στην μια όψη του, καλεί τους πελάτες να βοηθήσουν -έστω και λίγο- την προσπάθεια του Συλλόγου μας: “ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΡΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΙ Ο “Ε”. 

Αυτή η παράκληση-ανακοίνωση προτρέπει τους πελάτες και τον ιδιοκτήτη να βάλουν στον κουμπαρά έστω λίγα από τα ρέστα τους. Το να κάνεις ελεημοσύνη, είναι πολύ σπουδαίο θέμα. Το να παρακινείς και άλλους να ελεήσουν, είναι σπουδαιότερο. Μακάρι να υπάρξουν και άλλοι καταστηματάρχες που θα ήθελαν να μιμηθούν αυτή την απλή, αλλά χριστιανική ενέργεια του κ. Ντόντου.

Το Δ.Σ. του “Ε” ευχαριστεί θερμά τον κ. Χ.Ν. και τους πελάτες του, για τη στήριξη που παρέχουν στον "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ", και εύχεται  ο Θεός να τους το ανταποδώσει σε υγεία και ευλογία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ (π. Δημητρίου Μπόκου)

Η Β΄ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η αναβάθμιση του σύμπαντος κτιστού κόσμου, που θα λάβει χώρα

κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και την τελική κρίση των

ανθρώπων, θα συγκλονίσει τους πάντες. Στο κοσμοϊστορικό αυτό

γεγονός θα πρωταγωνιστήσει όχι μόνο ο Θεός, αλλά και ο άνθρωπος

(Κυριακή της Απόκρεω).

Πώς θα γίνει όμως αυτό;

Ο άνθρωπος όχι μόνο θα συμβάλει στη νέα μορφή της άψυχης

κτίσης, αλλά κυρίως θα καθορίσει τη δική του θέση στο γίγνεσθαι του

νέου κόσμου. Καταλύτης στις διεργασίες αυτές θα είναι η άσκηση της

αγάπης. Ο άνθρωπος έχει μέσα του ένα στοιχείο εκρηκτικής

σημασίας, που ίσως ούτε καν το υποπτεύεται. Μπορεί να είναι

άνθρωπος καθολικός. Να έχει καθολικότητα. Δηλαδή;

Οι Εβραίοι, πορευόμενοι προς Χαναάν, αμάρτησαν καθ’ οδόν βαριά

πολλές φορές. Ο Θεός αποφάσισε να τους εξαφανίσει από

προσώπου της γης. «Θα κάνω εσένα μεγάλο έθνος», είπε στον

Μωυσή. Εκείνος όμως ζητούσε πάντα από τον Θεό να αλλάζει

απόφαση. «Αν δεν τους συγχωρήσεις, έλεγε, εξάλειψε μαζί με αυτούς

και εμένα από το βιβλίο σου, όπου με έχεις γραμμένο» (Εξ. 32, 9-11. 32).

Έλεγε και ο απόστολος Παύλος, ότι μεγάλη λύπη και βαθύς,

αδιάλειπτος πόνος διακατείχαν την καρδιά του για τους ομοεθνείς

του, τους συγγενείς κατά σάρκα Ισραηλίτες, επειδή αρνήθηκαν τον

Χριστό. «Θα ευχόμουνα, λέει, να χωρισθώ εγώ από τον Χριστό χάριν

των αδελφών μου των Ισραηλιτών» (Ρωμ. 9, 3).

Το ίδιο και όλοι οι άγιοι. Ο περιώνυμος αββάς Βαρσανούφιος ο

Μέγας, μιμείται ακριβώς τον Μωυσή, όταν έχει την πρόθεση να πει

στον Χριστό: «Δέσποτα, ή βάλε μαζί μου τα (πνευματικά) τέκνα μου

στη Βασιλεία σου, “ή καμέ εξάλειψον εκ της βίβλου σου”» (Απόκρ. ρι΄).

Οι άγιοι δεν ζουν εγωκεντρικά. Ξεπερνούν τον εαυτό τους, γίνονται

άνθρωποι καθολικοί. Γνωρίζουν σε βάθος ότι η ζωή τους δεν είναι

μόνο δική τους ζωή, «αλλά είναι συνυφασμένη με τη ζωή των

υπολοίπων αδελφών κατά την πίστη, γιατί όλοι συναποτελούμε ένα

σώμα, την Εκκλησία». Μέσα στην Εκκλησία τα πάντα είναι κοινά: Ο

Θεός, ο αγιασμός, η ψυχή, η συνείδηση, η καρδιά.

Με το χάρισμα της προσευχής καθένας βρίσκεται μέσα σε όλους

και όλοι στον καθένα. Δεν μπορούμε να βλέπουμε εγωιστικά και

ατομικιστικά μόνο «τα εαυτών». Το μήνυμα του Ευαγγελίου είναι να

φροντίζουμε για τους άλλους όπως για τον εαυτό μας. Δεν υπάρχουμε

ανεξάρτητοι, αποκλεισμένοι ο ένας από τον άλλον. Όταν πέφτει στην

αμαρτία κάποιος, επηρεάζει και τους άλλους. Όταν εγείρεται,

συνεγείρει και τους άλλους. Κάθε μέλος του σώματος της Εκκλησίας

ζει με ολόκληρο το σώμα, αλλά και ολόκληρο το σώμα ζει σε κάθε

μέλος του.

Η δραστηριότητα δηλαδή κάθε μέλους είναι ταυτόχρονα

προσωπική και καθολική, ατομική και συλλογική. Ακόμα και όταν

φαίνεται ότι κάποιος εργάζεται μόνο για τον εαυτό του (π.χ. ο

απομονωμένος ερημίτης), εν τούτοις εργάζεται για το σύνολο. Ποιος

γνωρίζει πόσα οφείλει στους αγίους και στις προσευχές τους για τη

σωτηρία του; Όμως και οι προσευχές των αφανών μελών της

Εκκλησίας είναι απαραίτητες και σε έναν απόστολο! (αγ. Ιουστίνος

Πόποβιτς, Δογματική, σ. 272. 290-291).

Στην τελική κρίση θα κοπούν όσοι δεν καταφέρουν να σπάσουν τη

ναρκισσιστική μόνωση του αυτοεγκλεισμού τους.

Στην ουράνια Βασιλεία θα μπουν όσοι νιώθουν τους άλλους δικούς

τους, δικά τους μέλη στο ίδιο σώμα. Όσοι μετέχουν στην

καθολικότητα της αγάπης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ - Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΣΕ 60’’

 

"Ο Χριστός με την παραβολή αυτής της Κυριακής μας βεβαιώνει πρώτα ότι θα υπάρξει η ώρα της Κρίσεως, η ώρα της δικαιοσύνης. Όταν θα βρεθούμε όλοι ενώπιόν Του και τότε το δεύτερο που μας λέει είναι ότι θα μετρήσει η αληθινή προσφορά και αγάπη.

Θα είναι ευλογημένοι αυτοί που τον τάισαν, τον πότισαν, τον έντυσαν, τον επισκέφθηκαν στη φυλακή. Ποιόν;

Τον ελάχιστο αδελφό Του. Γιατί μας λέει καθαρά, "Εκεί θα Με βρείτε κάθε φορά, στον αναγκεμένο. Σ'αυτόν που πεινάει, που διψάει, που έχει ανάγκη έναν λόγο παρηγοριάς, μια επίσκεψη".

Η εποχή μας, δυστυχώς έχει μεγάλες ανισότητες.

Κι αν θέλουμε να είμαστε του Χριστού, πρέπει να φροντίσουμε, πρέπει να νοιαστούμε

Δεν είναι απλώς μιά φιλανθρωπία.

Είναι αυτό που ο Χριστός ζητάει απ'τον καθένα μας.

Να σκύψουμε στον κάθε αναγκεμένο.

Τότε η πορεία μας και στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή που έρχεται, θα έχει μεγάλη αξία και σημασία. Ναι! Τελικά το κριτήριο της Κρίσεως είναι η Αγάπη!

Και η ώρα θα έρθει!

Και τότε μακάρι να είμαστε οι ευλογημένοι γιατί θα ζήσουμε με τον Χριστό την αληθινή Ανάσταση, Αμήν!"

......................................................

Παρακολουθήστε το σύντομο βιντεάκι που ετοίμασε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ.Ιγνάτιος, για την Κυριακή της Απόκρεω.

 

Δείτε εδώ: https://www.youtube.com/embed/SgQ4LezDkqQ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Πρώτη Διδακτορική Διατριβή για τον Γέροντα Αιμιλιανό Σιμωνοπετρίτη

          Στη Θεολογική Σχολή Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης βρέθηκε χθες 12/2, ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, προκειμένου να παρακολουθήσει την κρίση της διδακτορικής διατριβής του Πρωτ. Χαριλάου Παπαγεωργίου, θεολόγου – φιλολόγου, κληρικού της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και καθηγητού Μέσης Εκπαίδευσης.

Προ της ενάρξεως της διαδικασίας, ο Σεβασμιώτατος είχε συνάντηση με τον Κοσμήτορα της Σχολής π. Αθανάσιο Γκίκα.

Η διατριβή, η οποία εκπονήθηκε υπό την επιστημονική καθοδήγηση του Καθηγητού και Κοσμήτορος της Σχολής Πρωτοπρεσβυτέρου π. Αθανασίου Γκίκα, είχε θέμα:

«Θεσμός και Χάρισμα στο έργο του Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου – Ποιμαντική προσέγγιση»

και αποτελεί την πρώτη διδακτορική μελέτη αφιερωμένη στον αείμνηστο Αρχιμανδρίτη Αιμιλιανό, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας.

Στην πρωτότυπη αυτή εργασία αναδείχθηκε η εξέχουσα μοναστική προσωπικότητα του Γέροντος Αιμιλιανού, ο οποίος συνέβαλε καθοριστικά στην αναζωογόνηση της μοναχικής ζωής στα Μετέωρα, στη Μονή Σίμωνος Πέτρας στο Άγιον Όρος και σε πολλές μοναστικές αδελφότητες της Ελλάδος και του εξωτερικού, ιδίως στη Γαλλία. Ο Γέροντας υπήρξε αναμορφωτής του σύγχρονου ορθόδοξου μοναχισμού και πνευματικός πατέρας κυρίως νέων ανθρώπων, συνεχίζοντας τη μακραίωνη παράδοση της πνευματικής πατρότητας. Με τη χαρισματική του διακονία και την πλούσια διδασκαλία του, αποτυπωμένη σε πολυάριθμα βιβλία, καθοδήγησε αναρίθμητες ψυχές και σφράγισε καθοριστικά την εποχή του.

Ο π. Χαρίλαος κατέδειξε με επιστημονική επάρκεια ότι στο πρόσωπο του Γέροντος Αιμιλιανού δεν υφίσταται διάκριση μεταξύ του ποιμαντικού και χαρισματικού λειτουργήματός του και της θεσμικής του παρουσίας, τα οποία τεκμηριώνονται από τη βιβλική μαρτυρία, την πατερική παράδοση, την κανονική ζωή της Εκκλησίας και κυρίως τη λειτουργική της εμπειρία.

Η επιτροπή, αποτελούμενη από τους Καθηγητές Πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο Καλλιακμάνη, Θεόδωρο Γιάγκου, Συμεών Πασχαλίδη, Βασίλειο Τσίγκο, Πρωτοπρεσβύτερο π. Χρυσόστομο Νάσση και Ευάγγελο Πεππέ, ενέκρινε ομοφώνως τη διατριβή και τη βαθμολόγησε με Άριστα παμψηφεί.

Στην αντιφώνησή του, ο νέος διδάκτωρ ευχαρίστησε τον επιβλέποντα καθηγητή, τα μέλη της επιτροπής, τον Κοσμήτορα, τον Σεβασμιώτατο για την πατρική και προσευχητική του στήριξη, καθώς και την οικογένειά του και τους κληρικούς από τον Βόλο που παρέστησαν.

Στο τέλος, τον λόγο έλαβε ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος εξέφρασε τη χαρά του για την παρουσία του στη Θεολογική Σχολή, ανταποκρινόμενος όπως σημείωσε στην πρόσκληση και στην πολυετή πνευματική συμπορεία του με τον πατέρα Χαρίλαο, η οποία αριθμεί σχεδόν τρεις δεκαετίες κοινής διακονίας «σε έναν δρόμο ανηφορικό αλλά όμορφο».

Αναφέρθηκε με συγκίνηση στη διαχρονική παρουσία του πατρός Χαριλάου στην Τοπική Εκκλησία, κάνοντας λόγο για τα ιδιαίτερα πνευματικά του χαρίσματα και ιδίως για το χάρισμα της ποιμαντικής προσφοράς προς τους νέους.

Ιδιαιτέρως στάθηκε στην επιλογή του θέματος της διατριβής, τονίζοντας ότι ο Γέροντας Αιμιλιανός υπήρξε μορφή με οικουμενική ακτινοβολία. Κάνοντας προσωπική αναφορά, επεσήμανε ότι από μια παλαιά φωτογραφία του Γέροντος εκείνο που τον είχε σημαδέψει ήταν το βλέμμα του, ένα βλέμμα που μαρτυρούσε βαθιά πίστη και πνευματική ακτινοβολία.

Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ακόμη τη σημασία της αυθεντικής γεροντικής παράδοσης, μακριά από στρεβλώσεις και φαινόμενα «γεροντισμού», υπογραμμίζοντας ότι ο Γέροντας Αιμιλιανός κατόρθωσε να συνδυάσει την αγιορείτικη εμπειρία με ανοιχτούς πνευματικούς ορίζοντες, αφήνοντας παρακαταθήκη μια ζωντανή αδελφότητα και μια εκκλησιαστική πρόταση με παγκόσμια απήχηση.

Κλείνοντας, εξέφρασε την υπερηφάνειά του για την πρόοδο των κληρικών της Τοπικής Εκκλησίας, ενθαρρύνοντας τους νεότερους να ακολουθήσουν το παράδειγμα της θεολογικής καλλιέργειας και της διαρκούς μορφώσεως. Ευχαρίστησε τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας για τη στήριξη με την οποία διαμορφώνουν τους μελλοντικούς ποιμένες της Εκκλησίας .

Τέλος, ευχήθηκε καλή δύναμη και συνέχιση του σημαντικού έργου της Σχολής.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Γνωριμία με τον Όσιο Χριστοφόρο τον «Παπουλάκο» στον Άγιο Νικόλαο Βόλου

 

          Mε εξαιρετική επιτυχία συνεχίστηκε ο Γ΄ κύκλος των Αγιολογικών Διαλέξεων στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βόλου, που είναι αφιερωμένες στους Νεοφανείς Αγίους της εποχής μας. Η 5η Διάλεξη πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 12/2 και δόθηκε από τον Αρχιμανδρίτη Νεκτάριο Πέττα, κληρικό της Ιεράς Μητροπόλεως Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, Διδάκτορα Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με θέμα τον Νεοφανή Όσιο Χριστοφόρο τον «Παπουλάκο». Παρέστησαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, πλήθος φιλαγίων κληρικών και συμπολιτών.

Τη σύναξη άνοιξε ο Προϊστάμενος του Ναού, Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Οικονόμου, ο οποίος ανέφερε: «Συνεχίζοντας την ευλογημένη πορεία της αγιολογικής αναζήτησης και προσέγγισης των συγχρόνων Αγίων, η αποψινή μας σύναξη είναι αφιερωμένη σε μία ξεχωριστή μορφή της πίστεως, τον Νεοφανή Όσιο Χριστοφόρο τον “Παπουλάκο”, έναν απλό και ταπεινό άνθρωπο του λαού, ο οποίος έζησε τον 19ο αιώνα και με το φλογερό του κήρυγμα, την ασκητική του ζωή και την ακλόνητη εμπιστοσύνη του στον Θεό κατόρθωσε να αφυπνίσει πνευματικά πλήθη ανθρώπων. Μελετώντας τη ζωή και το παράδειγμά του, αντλούμε δύναμη, ενισχύουμε την πίστη και την ελπίδα μας και βεβαιωνόμαστε ότι η χάρη του Θεού ενεργεί πάντοτε μέσα στην ιστορία και στη ζωή των ανθρώπων που Τον αγαπούν».

Στην ομιλία του ο Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος ανέφερε: «Είναι ιδιαίτερη χαρά και τιμή που βρίσκομαι σήμερα εδώ για να μιλήσουμε για μία μεγάλη μορφή της πίστης και του γένους του 19ου αιώνα. Για να ερμηνεύσει κανείς τη δράση και το κήρυγμα ενός προσώπου πρέπει να το εντάξει στην εποχή του και στα γεγονότα της. Ο Παπουλάκος δεν μπορεί να κατανοηθεί έξω από το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο της μετεπαναστατικής Ελλάδας, μιας περιόδου έντονων ζυμώσεων, ανακατατάξεων και πνευματικών αναζητήσεων, όπου ο λαός αναζητούσε σταθερά πνευματικά στηρίγματα και αυθεντικές μορφές πίστεως. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αναδείχθηκε η μορφή του ως σημείο αναφοράς και πνευματικής παρηγορίας για πλήθος ανθρώπων που διψούσαν για λόγο αληθείας και ελπίδας».

Στη συνέχεια ο ομιλητής παρατήρησε ότι ο Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος, γνωστός ως Παπουλάκος, «σε ώριμη ηλικία, μετά από θαυματουργική ίαση, εγκατέλειψε τα εγκόσμια, μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς και αφιερώθηκε στον Θεό, δείχνοντας έντονα την αρετή της ελεημοσύνης», ενώ τόνισε ότι η απόφασή του αυτή δεν ήταν αποτέλεσμα παρορμήσεως αλλά καρπός βαθιάς εσωτερικής μεταστροφής και πνευματικής αφυπνίσεως, που τον οδήγησε σε βίο ασκητικό και ιεραποστολικό, γεμάτο θυσίες, κόπους και αδιάλειπτη προσευχή για τον λαό.

Ο π. Νεκτάριος επισήμανε ακόμη ότι το κήρυγμά του συγκέντρωνε πλήθη, καθώς «μιλούσε περί μετανοίας, εξομολογήσεως, αγάπης και ομονοίας των Χριστιανών, περί της ακριβούς τηρήσεως των θείων λόγων και της διαφυλάξεως της πίστεως», υπογραμμίζοντας ότι ο λόγος του ήταν απλός, κατανοητός και βαθιά βιωματικός, γεγονός που προκάλεσε έντονη απήχηση στον λαό αλλά και αντιδράσεις της εποχής, ιδίως από κύκλους που αντιμετώπιζαν με επιφύλαξη την πνευματική του επιρροή και τη δυναμική παρουσία του, καθώς η δράση του άγγιζε ευαίσθητες πτυχές της κοινωνικής και θρησκευτικής ζωής της εποχής.

Η σύναξη ολοκληρώθηκε με τον καταληκτήριο λόγο του Σεβασμιωτάτου μας κ. Ιγνατίου, ο οποίος τόνισε: «Χαίρομαι ιδιαίτερα για τη σημερινή ευκαιρία, γιατί ο Χριστοφόρος Παπουλάκος αναγνωρίστηκε πρόσφατα, ενώ υπήρξε περίοδος που αμφισβητήθηκε. Σε μια εποχή αλλαγών μετά την Επανάσταση, εκφραστής της αγωνίας του λαού για την πίστη έγινε εκείνος, ένας άνθρωπος απλός, χωρίς μόρφωση, που όμως είχε το χάρισμα να πείθει τους ανθρώπους και να τους καλεί σε εγρήγορση. Η μορφή του μας υπενθυμίζει ότι η αγιότητα δεν εξαρτάται από ανθρώπινα μέτρα, αλλά από την καθαρότητα της καρδιάς και την απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεό». Και κατέληξε υπογραμμίζοντας: «Ο λαός πάντοτε έχει ένα πνευματικό αισθητήριο· μπορεί να παρασυρθεί ή να διχαστεί, όμως στο τέλος αναζητεί πρόσωπα που τον οδηγούν στην αλήθεια και την ενότητα της πίστεως. Σε κάθε εποχή υπάρχει κάποιος που χτυπά την καμπάνα και αφυπνίζει τη συνείδηση του λαού. Τέτοιες μορφές αποτελούν πολύτιμο φάρο για την Εκκλησία και την κοινωνία, ιδίως σε καιρούς συγχύσεως και πνευματικής δοκιμασίας».

Η επόμενη Αγιολογική Σύναξη θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 10 Μαρτίου στις 6:00 μ.μ., με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη Ελισαίο, Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Σίμωνοπέτρας Αγίου Όρους, με θέμα: «Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς».

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ