ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΣΕ 60’’ -

"Στην περιοχή των Γεργεσηνών, δύο δαιμονισμένοι τρομοκρατούν τους ανθρώπους. Ζούνε στα μνήματα, βιαιοπραγούν, κανείς δεν τολμάει να περάσει από την περιοχή, όλοι τους φοβούνται και ανοίγουν διάλογο με τον Ιησού. Είναι οι δαίμονες που μιλούν μαζί Του και αναγνωρίζουν την θεότητά Του, ζητάνε να μην τους καταστρέψει αλλά να μπουν στους χοίρους και καταλήγουν στη θάλασσα. 

Και οι κάτοικοι της περιοχής, φαίνεται να έχουν εξοικειωθεί τελικά περισσότερο με τους δαιμονισμένους και δεν δέχονται τον Ιησού να μείνει στην περιοχή τους. Έχασαν τα συμφέροντά τους, το βέβαιο είναι ότι ο Ιησούς δεν έμεινε. 

Πολλές φορές οι άνθρωποι κινδυνεύουμε να εξοικειωθούμε με το κακό και να μην δεχόμαστε την παρουσία του Ιησού στη ζωή μας. Πόσο πολλές φορές μοιάζει και η δική μας εποχή με εκείνη την εποχή; Πόσο εξοικειωμένοι πολλές φορές με αυτό, που όχι μόνο τρομοκρατεί αλλά και σκοτώνει τους ανθρώπους; 

Αλήθεια! Πόσο θα μείνουμε ακόμα μακριά από τον Χριστό; Ο Χριστός ήρθε για να φέρει την ειρήνη και την αγάπη στους ανθρώπους. Από μας εξαρτάται να Τον δεχτούμε."

Δείτε εδώ: https://www.youtube.com/embed/4gfakSlZFvU 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Να, τι ρόλο παίζουν οι βαθιές ΡΙΖΕΣ...

    Σε κάποια μέρη, κυρίως στα βουνά και στα νησιά, που ο βοριάς τα κτυπά με λύσσα, τα φυτά και τα δενδρύλια -που θέλουν να σηκώσουν το... ανάστημά τους, να μεγαλώσουν και να ισχυροποιήσουν τον κορμό τους, αλλά και να αναπτύξουν με ησυχία βλαστούς, άνθη και καρπούς- βρίσκουν μεγάλο εμπόδιο τους συχνούς αέρηδες. Ακόμη και τα μικρά δένδρα που τελικά μπόρεσαν να μεγαλώσουν, έστω και λίγο, αντέχουν στην επιθετικότητα του... κυρ βοριά. Ναι, μπορεί να έχει λυγίσει ο κορμός τους, αλλά δεν ξεριζώθηκαν!!!. 

        -Ο λόγος;    

    -Μα, έχουν αποκτήσει βαθιές ρίζες, οι οποίες και επεκτείνονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, αλλά  και βυθίζονται όσο ποιο υπόγεια μπορούν. Μπορεί να έχουν χάσει την κάθετη  κατεύθυνση του κορμού και των κλάδων τους, αλλά στέκουν ζωντανά.... Ας παραμένουν λυγισμένα... Οι ρίζες τους έχουν αγκαλιάσει πέτρες και άλλα σκληρά υλικά του υπεδάφους και μ' αυτόν τον τρόπο κρατούν σφιχτά και σταθερά το έδαφος γύρω τους και αντέχουν σε κάθε καιρική μεταβολή. 

      Το ίδιο συμβαίνει και με μας, τους ανθρώπους.   

   Στην επίγεια ζωή μας βιώνουμε καθημερινά επιθέσεις των πειρασμών και της αμαρτίας, των ποικίλων δοκιμασιών, αλλά και προ πάντων την μήνη και την κακία του ανθρωποκτόνου διαβόλου. Αυτός επιθυμεί να μας ξεριζώσει από τη σχέση μας με το Θεό και την Εκκλησία Του και να μας οδηγήσει στην άκρως επικίνδυνη απελπισία. Αν παραμένουμε πιστοί στον Κύριο και τρεφόμαστε από τη χάρη του Θεού μπορεί μεν να λυγίζουμε κατά καιρούς πνευματικά, αλλά ποτέ δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τον αγώνα μας. Είμαστε φυτεμένοι μέσα στο περιβόλι του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία Του, και κανείς δεν μπορεί να μας ξεριζώσει αν ΔΕΝ το θέλουμε εμείς. 

      Ευλογημένοι όσοι έχουν αποκτήσει βιώματα και έχουν ρίζες πνευματικές. Μακάριοι όσοι είχαν γονείς, ιερείς, δασκάλους και καθηγητές ευλαβείς και από μικρά παιδιά είχαν άγια παραδείγματα. Αυτοί μπορούν να αντέξουν ό,τι κι αν τους συμβεί, γιατί έχουν αποκτήσει πνευματικές ρίζες και τρέφονται με τη χάρη του Θεού και τα μυστήρια της Εκκλησίας μας. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το νησάκι της Κυρα Παναγιάς!!!

Στο σύμπλεγμα των νησιών των Βορείων Σποράδων υπάρχει και ένα νησάκι που έχει πολύ ενδιαφέρον για κάθε επισκέπτη του. Πρόκειται για το νησί που ονομάζεται από τους ντόπιους κατοίκους "το νησί της Κυρα Παναγιάς". Αν βρεθείς στην Αλόννησο ή τη Σκόπελο μπορείς να συμμετάσχεις σε ημερήσιες εξορμήσεις που γίνονται καθημερινά με εκδρομικά σκάφη. Στο νησάκι αυτό, εκτός από την φυσική του ομορφιά, υπάρχει και ένας πνευματικός πνεύμονας, το μοναστήρι της Παναγίας, στο οποίο θα ζήσεις ανεπανάλυπτες στιγμές φιλοξενίας και πνευματικής χαράς από την επικοινωνία με τους δύο αγιορείτες  μοναχούς  που εγκαταβιώνουν σ' αυτό. 

    Οι προσκυνητές ανεβαίνουν σιγά σιγα τα ανηφορικά σκαλοπάτια, που συνδέουν την προκυμαία με το μοναστήρι, και φτάνοντας ιδρωμένοι στο σπίτι της Κυρίας Θεοτόκου τους περιμένει ο π. Χαρίτων μ' ένα ποτήρι κρύο νερό, έναν ελληνικό καφέ, ένα λουκούμι  και ένα ποτηράκι τσίπουρο για να ξεκουραστούν από την μεγάλη ανηφόρα.

    Το νησάκι δεν έχει πλούσια βλάστηση, αλλά είναι γεμάτο θάμνους. Ο δυνατός πελαγίσιος βοριάς δεν αφήνει να ευδοκιμήσει κανένα δένδρο εκτός από εκείνα που επιμένουν να παραμένουν όρθια, αν και λύγισαν μπροστά στους δυνατούς αέρηδες. Οι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού είναι οι δύο πατέρες, που τηρούν με ευλάβεια το αγιορείτικο τυπικό σ' όλες στις Ιερές Ακολουθίες, ένα λαϊκός επιστάτης που επιβλέπει τα του νησιού και πολλά κατσίκια ελεύθερης βοσκής.

Φωτογραφικά στιγμιότυπα από μια πρόσφατη επίσκεψή μας 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο παλιός μύλος του νησιού παραμένει... άεργος

Καθόμουν στην άκρη μιας ακροθαλασσιάς και παρατηρούσα με θαυμασμό (επί πολύ ώρα) ένα υπέροχο παλιό κτίσμα, το οποίο στα παλιά χρόνια λειτουργούσε ως μύλος του νησιού. Εκεί οι νησιώτες άλεθαν το σιτάρι τους, που το μετέφεραν μικρά φορτηγά πλοία από το Βόλο και την Εύβοια. Έκαναν το κουμάντο τους  για να έχουν στις αποθήκες τους όλο το χρόνο αλεύρι. Ο παραδοσιακός αυτός ανεμόμυλος είναι χτισμένος από πέτρα με κυλινδρικό σχήμα και διαθέτει μια ξύλινη περιστρεφόμενη σκεπή, την οποία οι μυλωνάδες γύριζαν χειροκίνητα με τη βοήθεια μιας μακριάς δοκού (του τιμονιού) για να ευθυγραμμίσουν τα πανιά με τη φορά του αέρα. 

    Σήμερα, το κτίριο είναι ανακαινισμένο και στέκει όρθιο, παρά τα χρονάκια του. Ο παραδοσιακός αυτός ανεμόμυλος ή πυργόμυλος ή ξετροχάρης υπάρχει μεν, αλλά χωρίς τα αναγκαία πανιά που είναι απαραίτητα για να λειτουργήσει με τη δυνατή πνοή του βοριά.  Παραμένει πολλές δεκαετίες ακίνητος. 

    Έκλεισα τα μάτια μου και φανταζόμουν τα καΐκια να ξεφορτώνουν την πραμάτεια τους και οι εργάτες να κουβαλούν στην πλάτη τους τα τσουβάλια με το σιτάρι και να τα ανεβάζουν βαδίζοντας στο μικρό μονοπάτι που οδηγούσε στις αποθήκες του μοναδικού μύλου του νησιού.

    Σκέφτηκα πως το ίδιο συμβαίνει και με μας τους ανθρώπους, όταν παραμένουμε άεργοι πνευματικά. Μπορεί η εξωτερική μας εικόνα να μη δείχνει την εσωτερική μας πραγματικότητα, που χαρακτηρίζεται από τη ραθυμία και την τεμπελιά, γιατί εσωτερικά ο "ανεμόμυλος" της ψυχής μας δε λειτουργεί, γιατί η πνοή του Παναγίου Πνεύματος δεν αξιοποιείται όπως πρέπει από μας. Κατεβάσαμε τα "πανιά" από τον "ανεμόμυλο" του νου και της ψυχής. Αυτή εσωτερική μας αεργία μας στερεί τη δροσιά του Αγίου Πνεύματος και παραμένουμε πνευματικά νεκροί.

    Αν θέλουμε να αρχίσει και πάλι 

να λειτουργεί θεάρεστα ο εσωτερικός πνευματικός μας κόσμος

τότε χρειάζεται να επισκεφτούμε το ιερό εξομολογητήριο 

για να μας βοηθήσει η χάρη του Θεού 

για να ... "πάρουμε μπροστά".

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

"ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ": Ανθρωπιστική αποστολή για τους απόρους φυλακισμένους της Κασσαβέτειας

Μετά από αίτημα της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Ειδικού    Σωφρονιστικού Αγροτικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Κασσαβετείας, το Κέντρο Διαχείρισης Ανθρωπιστικής  Βοήθειας (ΚΕ.Δ.Α.Β.), του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ", προσέφερε (26/6/2026) σε εκπροσώπους της φυλακής δεκάδες προσωπικά είδη:

1. Οδοντόβουρτσες
2. Οδοντόκρεμες
3. Σαμπουάν
4. Σλιπ
5. Φανελάκια
6. Κάλτσες
7. Βερμούδες
8. Μπλούζες κοντομάνικες κ.α

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Πως να αντιμετωπίσεις την οργή και το θυμό για κάποιον που σε αδίκησε και σε πόνεσε...

https://www.youtube.com/shorts/09mfllBkBXc

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

- Πάμε για έναν καφέ;

- Πάμε για έναν καφέ;

Πρόκειται για μια συνηθισμένη φράση την οποία λέμε τακτικά, όταν επιθυμούμε τη συντροφιά κάποιων αγαπημένων μας προσώπων. Βεβαίως, η επικοινωνία με τους ανθρώπους είναι πάρα πολύ καλή, αρκεί αυτή η συντυχία με τους άλλους να μην μας οδηγεί σε κουτσομπολιά, σε κατακρίσεις, σε καταλαλιά και σε ιεροκατηγορίες. Ο καφές, ως καθημερινό ρόφημα, είναι καλό για την υγεία και συνηθίζεται να πίνεται ή και να προσφέρετε στα σπίτια μας, σε ειδικά καταστήματα, σε μοναστήρια κ.α.

Κι όμως, αν είμαστε ειλικρινείς θα πρέπει να αποδεχτούμε πως αυτές οι παρέες μπορεί καταλήξουν σε αμαρτίες, αφού στο ... τραπέζι τίθενται κυρίως οι αμαρτίες και οι παραξενιές των άλλων. Το να κρίνουμε κάποιον, και μάλιστα την ώρα που εκείνος απουσιάζει, είναι μεγάλη αμαρτία, όπως τονίζει ο ίδιος ο Κύριος. Η κρίση ανήκει στον Θεάνθρωπο Κύριο Ιησού Χριστό. Εκείνος θα κρίνει όλους τους ανθρώπους κατά την Β΄Παρουσία Του. 

- Μα, και τι θα λέμε τόση ώρα;  Το κουτσομπολιό βγάζει πολύ γέλιο και δημιουργεί μια ευχάριστη ατμόσφαιρα.

Αδελφέ μου, υπάρχουν τόσα άλλα θέματα που μας απασχολούν και που θα μπορούσαν να μας προσφέρουν ενημέρωση, συζήτηση, χαρά και γέλιο. Μόνο η κατάκριση και η καταλαλιά δημιουργεί καλό και ευχάριστο κλίμα στην παρέα; Αυτό το γέλιο και η χαρά που νιώθουμε όταν "κατακρεουργούμε" τον άλλο, τον κάθε άλλο, είναι ένα δηλητήριο για τη ψυχή μας και θα έχει πολλές πνευματικές και ηθικές επιπτώσεις για τη σωτηρία μας.  

Επίσης, θα πρέπει να γνωρίζουμε και το εξής: Όταν κατηγορούμε το συνάνθρωπό μας για οποιαδήποτε  πτώση του (αμάρτημά του), να γνωρίζουμε πως αύριο θα πέσουμε  κι εμείς στο ίδιο αμάρτημα, γιατί  υπάρχει πνευματικός νόμος!

Να πηγαίνουμε για έναν καφέ, αλλά με προσοχή στο τι θα λέμε με την παρέα μας. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το αληθινό μεγαλείο!!!

Ο Τσέχοφ υπήρξε ένας μεγάλος και διάσημος ιατρός, αλλά και συγγραφέας. Στη ζωή του παρέμεινε ταπεινός και άνθρωπος αλληλεγγύης. Υπηρετούσε και διακονούσε  τους φτωχούς αγρότες της πατρίδας του δωρεάν χωρίς να υπολογίζει κόπο, χρήματα και χρόνο. 

O Τσέχοφ έδειξε στον κόσμο πως «...το αληθινό μεγαλείο δεν βρίσκεται στο πόσο ψηλά υψώνεσαι πάνω από του άλλους, αλλά στο πόσο χαμηλά είσαι πρόθυμος να σκύψεις για να τους ανυψώσεις...» 

(Κείμενο: Susan Nevens – 

Πρώτη δημοσίευση: Μαρία Νικολακάκη)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

"Το έλεος του Θεού μάς καταδιώκει...", αλλά εμείς σαν ...κατσίκια τρέχουμε μακρυά Του

Η αγάπη του Θεού είναι μεγάλη, για όλα τα πλάσματά Του, αλλά την απολαμβάνουν μόνον όσοι τη δέχονται με πίστη και εμπιστοσύνη για όσα επιτρέπει. 

Όλα τα γεγονότα, δυσάρεστα ή και χαρούμενα, να τα δεχόμαστε πως είναι από τον Κύριο. 

Να τον δοξάζουμε και να τον ευχαριστούμε για το κάθε τι. 

Ο χριστιανός, που πορεύεται μ' αυτό το πνεύμα, ποτέ δεν απελπίζεται, διότι πιστεύει πως όλα τα επιτρέπει και τα επιβλέπει ο Θεός για τη σωτηρία του. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ