Χαλαρώστε παρακολουθώντας αυτό το υπέροχο ντοκιμαντέρ !!!

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ:

https://www.youtube.com/watch?v=V9XQAsrrFqw

......................................................

Πηγή φωτογαρφίας:

https://www.iefimerida.gr/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Νέες προσφορές βιβλίων (έκδοση "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" - 2026)

Σήμερα (02/02/2026), ο "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" δια του Προέδρου του, προσέφερε  δωρεάν 95 βιβλία εκ των  εκδόσεών του σε τρεις κρατικές υπηρεσίες. 

Συγκεκριμένα, ο π. Θεόδωρος βρέθηκε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Βόλου και στην 4η Περιφερειακή Διοίκηση του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής, όπου τέλεσε τον καθιερωμένο κατά μήνα αγιασμό και ομίλησε στους άνδρες και της γυναίκες των δύο κρατικών υπηρεσιών. Στο τέλος, διένειμε δωρεάν 50 αντίτυπα του νεοεκδοθέντος βιβλίου του:  ΤΡΕΙΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΕΣ (έκδοση 2026 του  "Ε") σ' όλους τους παριστάμενους.

Στη συνέχεια, ο π. Θεόδωρος Β. Μπατάκας υποδέχτηκε στο Κέντρο Διαχείρισης Ανθρωπιστικής Βοήθειας (ΚΕ.Δ.Α.Β.) -Θουκυδίδου 10, στο Βόλο, έναντι του ΙΚΑ- δύο εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στα σχολεία των δύο τοπικών φυλακών (Βόλου και Κασσαβετείας) και τους προσέφερε δωρεάν 45 βιβλία εκ των εκδόσεών του, για να τα αξιοποιήσουν στους χώρους της διακονίας τους. 

Η συνεργασία του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ" και με την εκπαιδευτική κοινότητα αποσκοπεί στη στήριξη και ενίσχυση του έργου των διδασκόντων, αλλά και των μαθητών κρατουμένων. Γι' αυτό το λόγο τους προμηθεύει, εκτός των άλλων, γραφική ύλη και εκπαιδευτικά επιτραπέζια παιχνίδια

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

"Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" στηρίζει εμπράκτως και εκκλησιαστικούς φορείς της περιοχής μας.

Η έκθεση διαφόρων ειδών στο ΚΕ.Δ.Α.Β. (Θουκυδίδου 10, στο Βόλο)

Εδώ και πολλά χρόνια, ο "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" στηρίζει, 

μεταξύ των άλλων, και διαφόρους εκκλησιαστικούς φορείς με σκοπό την ενίσχυση 

της διακονίας και της προσφοράς τους στους αναξιοπαθούντες αδελφούς μας.

Τα αγαθά που εισπράττει ο Σύλλογος στο ΚΕ.Δ.Α.Β.,

από τις προσφορές των συμπολιτών μας, δεν είναι για αποθήκευση, αλλά για 

διανομή σε άπορες οικογένειες και πρόσωπα, σε κοινωνικές υπηρεσίες χώρων 

εγκλεισμού, ιδρυμάτων, σχολείων, κέντρων υγείας κ.α.

Ταυτόχρονα, ο "Εσταυρωμένος" ανοίγει 

την αγκαλιά και σε διαφόρους εκκλησιαστικούς φορείς της Μητροπολιτικής μας 

περιοχής, όπως είναι: Σπίτια Γαλήνης Χριστού, Ενοριακά Φιλόπτωχα Ταμεία, Κατηχητικά 

Σχολεία, Κατασκηνώνεις, Ιερές Μονές, Γηροκομεία, Ενορίες κ.α.

ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ:

Τρόφιμα μακράς διαρκείας, ελαιόλαδο, είδη ατομικής και  γενικής καθαριότητας, 

στρώματα, κουβέρτες, σεντόνια, μαξιλαροθήκες, γραφική ύλη, χαρτί υγείας, υποδήματα, 

ενδύματα, πετσέτες, παιχνίδια, εικόνες, βιβλία κ.α.

Και όλα αυτά προσφέρονται: 

με πρωτοβουλία του Δ.Σ., τον κόπο των συνεργατών μας και τις προσφορές 

των συμπολιτών μας, τους οποίους ευχαριστούμε. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Βλέποντας την πόλη από ψηλά... (Σκέψεις)

Ο Βόλος και ένα μικρό τμήμα του Παγασητικού κόλπου.

* * * 

Σήμερα, το βουνό των Κενταύρων, από την ανατολική του πλευρά ήταν μέσα σε πυκνή ομίχλη. Παντού σκοτεινιά. Δεν έβλεπες καθαρά ούτε το δρόμο ούτε και τη φύση: δένδρα, φυτά, ζώα κ.α. 

Κι όμως, το Πήλιο, από τη δυτική του πλευρά, ήταν λουσμένο μέσα στο φως του ήλιου. Όλα ήταν φωτεινά και καθαρά...

Σκέφτηκα πως το ίδιο συμβαίνει και στη ζωή μας. Μπορεί σε κάποιους τομείς της καθημερινότητάς μας να νοιώθουμε δυσφορία και σε κάποια άλλη πλευρά της ζωής μας να χαιρόμαστε το καθετί.

 Όπου κυριαρχεί ο ήλιος της δικαιοσύνης (ο Χριστός) αλλάζει η όλη ψυχολογία μας ακόμη και μέσα σε δοκιμασίες. 

Βγήκα από το αυτοκίνητό μας, για να χαρώ την υπέροχη θέα. Να ατενίσω την πόλη που μας φιλοξενεί. Από τη μια πλευρά ο Παγασητικός με τα ήρεμα νερά του και από την άλλη η πόλη του Βόλου λουσμένη στο φως του ζωογόνου ήλιου! Μπορούσες να διακρίνεις ακόμη και λεπτομέρειες! Λόγω της μεγάλης απόστασης δεν ακούγονταν οι θόρυβοι και δεν διέκρινες την κίνηση των αυτοκινήτων και των ανθρώπων. Όλα ήταν ήσυχα και όμορφα κάτω από το καταγάλανο ουρανό.

Εκείνη τη στιγμή που χαιρόμουνα τη θέα της πόλης, είπα στον Κύριο:

-Θεέ μου, με πόση σοφία δημιούργησες τη γη και όλα όσα βρίσκονται πάνω της!

-Εσύ, με τον φωτισμό του Αγ. Πνεύματος καθοδήγησες τους ανθρώπους να γίνουν συνδημιουργοί Σου. 

-Η αγάπη Σου και η φιλανθρωπία Σου προσφέρονται σε κάθε άνθρωπο χωρίς διακρίσεις, είτε αυτός πιστεύει και υπακούει σε Σένα, είτε Σε περιφρονεί και δεν Σε υπολογίζει.

-Άραγε, πόσοι άνθρωποι της πόλης μας πονούν αυτή τη στιγμή!

-Πόσες ψυχές αναχωρούν για τον ουρανό!

-Πόσα παιδιά δακρύζουν εξ αιτίας του χωρισμού των γονιών τους!

-Πόσες προσευχές αναπέμπονται σε Σένα Κύριε και Θεέ μας!

-Πόσοι ασθενείς αγωνιούν για την πορεία της υγείας τους!

-Πόσοι άνθρωποι βρίσκονται στο κρεββάτι του πόνου και πόσοι άλλοι τους διακονούν!

-Πόσοι άνθρωποι βρίσκονται στους χώρους της διακονίας και της εργασίας τους και κοπιάζουν για το κοινωνικό σύνολο!

-Πόσοι, πόσοι, πόσοι...

-Εγώ, όλα αυτά, τα φαντάζομαι βλέποντας την όμορφη εικόνα της πόλης μας χωρίς να μπορώ να γνωρίζω ακριβώς το τι συμβαίνει στις γειτονιές της, στα ιδρύματά της, στα σχολεία της κ.α.

-Εσύ, Κύριε, τα βλέπεις ΟΛΑ, με κάθε λεπτομέρεια.  Γνωρίζεις το όνομα κάθε κατοίκου, τον πόνο ή τη χαρά του, τις καλοσύνες του και τις  αδικίες του, τα καλά του έργα και τις αμαρτίες του!    

-Εσύ, Θεέ μου, γνωρίζεις ακόμη και τους λογισμούς του κάθε πλάσματός Σου. 

-Εσύ, Κύριε, μας έδωσες ΟΛΑ αυτά τα όμορφα και χρήσιμα πράγματα με απλοχεριά, αγάπη και πατρική στοργή. 

-Κι εμείς, Θεέ μου, οι αχάριστοι και αγνώμονες, νομίζουμε πως όλα πάνω στη γη είναι καρπός της δικής μας εξυπνάδας!

-Συγχώρησέ μας, Κύριε...  

-Είναι όμορφη η πόλη μας, Θεέ μου, και την επισκέπτονται πολλοί για να θαυμάσουν τα κάλλη της,.. 

-Όμως, τι κρίμα, που πίσω απ' όλ' αυτά τα σπουδαία δεν βλέπουμε ΕΣΕΝΑ, τον Πατέρα, τον Πλάστη και Δημιουργό μας!   

-Συγχώρησέ μας, Κύριε... 

                                                                                                                                                             π. Θ.                                            

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

«Τεχνητή νοημοσύνη και πίστη: Απειλή ή ελπίδα;» – Γόνιμος διάλογος για τις προκλήσεις, τους κινδύνους και τις ευθύνες της εποχής μας(video)

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία η εκδήλωση με θέμα «Τεχνητή νοημοσύνη και πίστη: Απειλή ή ελπίδα;» την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2026 στο Πνευματικό Κέντρο της Μητροπόλεως Δημητριάδος. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με αφορμή την εορτή των Τριών Ιεραρχών και είχε τη μορφή συζήτησης, με οικοδεσπότη τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο και καλεσμένο τον Γιάννη Μαστρογεωργίου, ιστορικό και διεθνολόγο, Ειδικό Γραμματέα Μακροπρόθεσμου Σχεδιασμού στην Προεδρία της Κυβέρνησης. Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος και Αλμυρού και τον Θρησκευτικοφιλολογικό Σύλλογο «Οι Τρεις Ιεράρχαι».

Η ενδιαφέρουσα συζήτηση ξεκίνησε από ορισμούς σχετικά με το τι είναι η τεχνητή νοημοσύνη αλλά και τι είναι η νοημοσύνη γενικότερα. Παρουσιάστηκαν σημαντικά επιστημονικά βήματα που δεν θα είχαν επιτευχθεί χωρίς τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, διευκρινίστηκε όμως ότι ο ανθρωπομορφισμός της τεχνητής νοημοσύνης δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να δημιουργεί την ψευδή εντύπωση ότι έχει όντως ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Συζητήθηκε ο κίνδυνος η τεχνητή νοημοσύνη, με την πληρότητα των δεδομένων που χρησιμοποιεί, να υποκαταστήσει μορφές πνευματικής καθοδήγησης, θρησκευτικής εμπειρίας ή ακόμη και την έννοια του Θεού στη συνείδηση του σύγχρονου ανθρώπου, οδηγώντας έτσι μιας λογής ειδωλολατρία και πνευματική αποδυνάμωση. Σηζητήθηκε ακόμη η πιθανότητα να εξελιχθεί η πρόσβαση στην τεχνητή νοημοσύνη σε μια υπόθεση προνομιούχων ομάδων, οδηγώντας έτσι στη δημιουργία κοινωνίας δυο ή και περισσοτέρων ταχυτήτων, ενώ δόθηκε έμφαση και στη σχέση των παιδιών και των εφήβων με την τεχνητή νοημοσύνη, στους κινδύνους που ελλοχεύουν και στην ανάγκη θέσπισης συγκεκριμένων ορίων. Συζητήθηκε γενικότερα η αίσθηση του φόβου που περιβάλλει την τεχνητή νοημοσύνη, ιδιαίτερα αναφορικά με τη νέα νομοθεσία του προσωπικού αριθμού, και τονίστηκε η ανάγκη για μια προσεκτική γνωριμία με τις νέες τεχνολογίες αλλά και μιας βαθύτερης βιωματικής σχέσης με τον Θεό και την παράδοση. Τέθηκε επίσης το ερώτημα της διαφοράς ανάμεσα στη μηχανική ορθολογικότητα και στην ανθρώπινη σοφία, όπως και η διάκριση ανάμεσα στον υπερανθρωπισμό της τεχνητής νοημοσύνης και στην αγιότητα που εμπεριέχει την ταπεινοφροσύνη.

Στο τέλος της συζήτησης, η νομική σύμβουλος του Ειδικού Γραμματέα Μακροπρόθεσμου Σχεδιασμού στην Προεδρία της Κυβέρνησης Βιργινία Κόκιου ανέλυσε τεχνικά θέματα σχετικά με τα νομικά πλαίσια με τα οποία καλούνται να συμμορφωθούν οι εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και με τις πρακτικές δυσκολίες που ενυπάρχουν στη λήψη αποφάσεων αλλά ακόμη και στην προσέγγιση της τεχνητής νοημοσύνης από ένα μη ενημερωμένο και μη εκπαιδευμένο κοινό.  

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

για να ακούσετε την επίκαιρη συζήτηση:

: http://www.imd.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Τα μικρά προσκυνητάρια του δρόμου γίνονται ουράνιοι οδοδείκτες !!!

Σε κάποιον απογευματινό μου περίπατο

παρατήρησα κάτι που με συγκίνησε βαθύτατα. Σε μια πλευρά του επαρχιακού δρό-

μου  συνάντησα ένα μικρό προσκυνητάρι με τις ιερές του εικόνες και το αναμμένο 

καντηλάκι  του. Σκέφτηκα πως είναι μια έκφραση πίστεως εκείνων των ανθρώπων 

που το έκτισαν και το τοποθέτησαν σ' εκείνο το σημείο.  

Ίσως να είναι το τάμα κάποιας οικογένειας 

για να θυμίζει τη διάσωση κάποιου μέλους της από ένα τροχαίο ατύχημα.  Ίσως να 

είναι το σημείο εκείνο από το οποίο έφυγε μια ψυχή για τον ουρανό. Συνήθως αυτά

 τα  μικρά  προσκυνητάρια που συναντούμε πλάι  στους  δρόμους,  μας θυμίζουν τα 

δεκάδες θανατηφόρα ατυχήματα που γίνονται καθημερινά στην πατρίδα μας.

Όπως και να έχει το θέμα,

αυτά τα αφιερωμένα στο Θεό εκκλησάκια γίνονται για τους περαστικούς οδοδείκτες 

που  θυμίζουν την  πίστη μας στο Θεό και την αναχώρησή μας για  τον ουρανό. Κάθε 

φορά  που  τα συναντούμε σημειώνουμε το σημείο του Τιμίου Σταυρού στο σώμα μας

 και  ψελλίζουμε  δυο  λόγια  καρδιακής  προσευχής.  Αυτή  η  κίνηση  του  ανθρώπου 

-ο Σταυρός  και  η προσευχή- είναι θεάρεστη  και  έχει θετικά αποτελέσματα, εφόσον 

γίνεται με πίστη στο Θεό.

Όλα μας θυμίζουν το Θεό:

η φύση, τα πουλιά, τα ζώα, ο ουρανός. ο ήχος της καμπάνας, οι ιερές εικόνες, το αναμ-

μένο  κεράκι  και  το  καντηλάκι, οι ναοί και τα εκκλησάκια, αλλά και τα προσκυνητά-

ρια  του  δρόμου που συναντούμε. Όλα μας θυμίζουν  τον Πλάστη και Δημιουργό, την  

προσωρινότητα  της  παρουσίας μας πάνω στη γη, αλλά  και την πορεία μας προς τον 

Ουρανό και την επουράνια Βασιλεία του Τριαδικού Θεού.

                                                                                                                                π. Θ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ (π. Δημητρίου Μπόκου)

Αθανασία! Η λέξη που γοητεύει, μαγεύει και αιχμαλωτίζει κάθε

ύπαρξη. Που περικλείει την πεμπτουσία της ζωής, το βαθύτερό της

νόημα, τον απώτερο σκοπό κάθε νοήμονος όντος. Πράγμα που

φαίνεται στην έμφυτη, ενστικτώδη, άμεση απώθηση του θανάτου

που ενυπάρχει ισχυρή μέσα μας. Στον μύχιο πόθο για ζωή, ατέλειωτη

ζωή, μακράν οδύνης, πόνου και στεναγμού, που κρύβεται στον

καθένα μας. Στην επιθυμία να πάμε όλοι στον παράδεισο και κανένας

στην κόλαση.

Τί είναι όμως ο παράδεισος και τί η κόλαση; Ας ανιχνεύσουμε το

νόημά τους μέσα από την κλασική παραβολή του Χριστού, με την

οποία ανοίγει ο υπέροχος μεγάλος κύκλος των εορτών του Πάσχα, το

ευλογημένο Τριώδιο (Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου).

Δυο άνθρωποι διαμετρικά αντίθετοι τίθενται επί σκηνής, ο

φαρισαίος και ο τελώνης. Πρότυπο αρετής ο φαρισαίος, κλασικό

παράδειγμα αμαρτωλού και διεφθαρμένου ανθρώπου ο τελώνης.

Παρά την αρετή του όμως ο φαρισαίος, απορρίπτεται. Κατόρθωσε να

μεταστρέψει την αρετή, από μέσο κοινωνίας και βαθύτατης σχέσης

με τον Θεό, σε όργανο αυτοδικαίωσής του. Περιεχόμενο της ύπαρξής

του έκανε τον εαυτό του. Γέμισε με το εγώ του. Ήθελε και αυτός να

ζήσει αιώνια, αλλά για να αυτοθαυμάζεται. Και να τον θαυμάζουν οι

πάντες. Ήθελε ένα άπειρο, μια αιωνιότητα, μια αθανασία γεμάτη

αποκλειστικά με τον εαυτό του.

Λέει όμως ο σοφός άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, ότι ένα τέτοιο

άπειρο, δίχως τον Χριστό, θα ήταν ένα άπειρο μαρτύριο για το

πνεύμα του ανθρώπου. «Η κόλαση δεν είναι τίποτε άλλο από το άπειρο

χωρίς τον Χριστό, από αθανασία χωρίς τον Χριστό. Το να ζεις

αθανάτως χωρίς τον Κύριο»! Αυτή ακριβώς η κατάσταση είναι ό,τι

ονομάζουμε αιώνια μαρτύρια της κόλασης. Ο τόπος και ο τρόπος,

όπου «ο άνθρωπος συνεχώς και αιωνίως βιώνει τον εαυτό του μόνον

ως εαυτό, εκεί που η αθανασία και η αιωνιότητά του πληρούνται μόνον

με (τον) εαυτό (του)». Τέλεια μόνωση δηλαδή. Χωρίς καμμιά σχέση

(και μάλιστα αγάπης) με κανέναν. Αιώνια πλήξη, δυστυχία, κόλαση!

Ενώ ο Χριστιανός;

«Ο Χριστιανός δεν επιζητεί μια ομιχλώδη, αφηρημένη

υπερβατικότητα, ένα έρημο άπειρο, αλλά το άπειρο που είναι πλήρες

Χριστού», γεμάτο από την άρρητη θεανθρώπινη τελειότητα. «Όλοι οι

κόσμοι, όλη η αθανασία και η αιωνιότητα του Χριστιανού πληρούνται με

τον θαυμαστό Κύριο Ιησού Χριστό και μέσα σε αυτά βιώνει διαρκώς τους

αθανάτους ευαγγελισμούς και τις αιώνιες χαρμονές του Χριστού». Αυτό

είναι παράδεισος και αιώνια ευφροσύνη.

Η άσκηση λοιπόν της αρετής δεν είναι για αυτοδικαίωση, αλλά

για το αντίθετο ακριβώς. «Ο Χριστιανός ζει, πραγματικά και χαρμόσυνα,

ως άνθρωπος που με τον Χριστό αναστήθηκε εκ των νεκρών», δηλαδή

«που εξηγέρθη από τον τάφο του εγώ και της περιχαρακώσεως σε

αυτό, που κατανίκησε όλους τους θανάτους και εισήλθε στην καινή,

ευρεία, θεανθρώπινη ζωή, στην οποία ζεις με τις αθάνατες θείες

δυνάμεις του Αναστάντος και Αειζώου (Χριστού)».

Παράδεισος σημαίνει το να ζεις με τον Χριστό. Να αποζητάς

δηλαδή όλα εκείνα που «ο Κύριος έχει και προσφέρει στους πιστούς

Του… Να κάνεις τη δική Του αγάπη δική σου, τη δική Του δικαιοσύνη,

την αλήθεια, …την ανάσταση, την ανάληψη δικά σου, με άλλα λόγια να

κάνεις δικό σου ολόκληρο το Ευαγγέλιό Του, και ολόκληρη την

θεανθρώπινη ζωή Του» (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς, Δογματική, σ. 235).

Παράδεισος είναι το να μη ζεις για τον εαυτό σου. Να μπορείς

να λες: «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός» (Γαλ. 2, 20).

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ: https://www.romfea.gr/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ - Του ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΣΕ 60’’ )

"Με την παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου, αρχίζει το Τριώδιο.

Και το ερώτημα είναι ένα: Γιατί ο Χριστός δικαιώνει τον τελώνη και όχι τον φαρισαίο; Δύο είναι οι λόγοι.

Πρώτα-πρώτα ο τελώνης έχει πλήρη επίγνωση της αμαρτωλότητάς του.

Ξέρει ότι είναι αμαρτωλός. Ξέρει ότι έχει ανάγκη το έλεος του Θεού.

Και ξέρει ότι καμιά αρετή δεν είναι ικανή να σώσει παρά μόνο η ταπείνωση και το έλεος του Θεού γιατί ο Φαρισαίος είχε όλες τις αρετές. Ταπείνωση δεν είχε.

Και το δεύτερο: Γιατί ο τελώνης δεν έκρινε κανέναν.

Δεν κατέκρινε κανέναν.

Και ξέρουμε ότι ο Θεός κατέβηκε μέχρι τον Άδη ο Χριστός, για να δείξει με την ταπείνωση ότι αυτή τελικά σώζει.

Ξεκινάει το Τριώδιο.

Είμαστε ικανοί να δούμε αληθινά τον εαυτό μας ή πιστεύουμε ότι θα σωθούμε με τις αρετές και τις καλοσύνες μας; Όχι.

Μόνο με την ταπείνωση.

Και μην κρίνουμε κανέναν.

Μη θεωρήσουμε ότι είμαστε καλύτεροι από οποιονδήποτε άλλον.

Τότε, το Τριώδιο θα έχει νόημα στη ζωή μας για να φτάσουμε μέχρι τη μεγάλη συνάντηση της Ανάστασης του Χριστού".

΄............................................

Παρακολουθήστε το σύντομο βιντεάκι που ετοίμασε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ.Ιγνάτιος, για την Κυριακή ΙΣΤ΄ Λουκά - Του Τελώνου και Φαρισαίου.

 

Δείτε εδώ: https://www.youtube.com/embed/XqwMt03j2rM

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η ΙΕΡΩΣΥΝΗ κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία μας - Α΄ΜΕΡΟΣ (Η ομιλία του π. Θ στη Σχολή Γονέων - 29/01/2026)

Πρόκειται για μια σύντομη και ενδιαφέρουσα ομιλία,με την οποία ο ομιλητής εξετάζει το θέμα της ιεροσύνηςμε βάση την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση.  

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ